The property
TYPE ทาวน์โฮม 4 ชั้น หมู่บ้านอารียา แมนดารินา
SPACE ชั้น 1 มุมนั่งเล่น ครัว มุมรับประทานอาหาร ชั้น 2 ออฟฟิศ
ชั้น 3 ห้องนอนใหญ่ ชั้น 4 ห้องนอนแขก และห้องทำงาน บ้านนี้มีทั้งหมด 3 ห้องน้ำ
LOCATION ย่านรัชดา-สุทธิสาร

โต๊ะรับประทานอาหารไม้ Podium วางเข้ากับเก้าอี้ที่เขาออกแบบเอง และเพื่อความรู้สึกสงบเขาเลือกใช้โทนสีขาวดำให้กับมุมนี้ ครัวสีขาวที่จัดวาง ข้าวของอย่างเป็นระเบียบ

โซฟาสั่งทำบุด้วยผ้าไหมเวียดนามโคมไฟตั้งพื้นเรียบเก๋จากร้าน In Home เขาสั่งทำโคมสีส้มให้เข้ากับโทนสีบ้าน กรอบรูปใส่ภาพถ่ายฝีมือของสุทธิพงษ์เอง

"สีขาวทำให้ครัวดูทันสมัย และการเลือกใช้ภาชนะถ้วยจานสีขาวจะทำให้อาหารดูโดดเด่นขึ้นมาโดยปริยาย"

เสียงของเชฟชื่อดัง เจมี่ โอลิเวอร์ (Jamie Oliver) ดังจากโทรทัศน์ ในขณะที่เรากำลังนั่งรอที่จะพูดคุยกับ ขาบ-สุทธิพงษ์ สุริยะ นักสร้างภาพลักษณ์อาหารที่เราคุ้นชื่อกันดีและบ้านสีขาวก็ยิ่งสว่างขึ้นเมื่อเขาลงมาต้อนรับเราพร้อมกับรอยยิ้มสดใส “ผมเกิดที่หนองคายในชุมชนอินโดจีน คนเวียดนาม คนลาว คนจีน ได้เรียนรู้เรื่องการทำอาหารมาจากคนรอบ ๆ ตัว” สุทธิพงษ์ เริ่มต้นแนะนำตัวจากความชอบในการทำอาหาร เขาพัฒนาสู่การนำเอาดีไซน์มาใช้กับอาหาร ไม่ว่าจะการออกแบบผลิตภัณฑ์บรรจุอาหาร ตำราอาหาร จนวันที่เขาต้องการทำธุรกิจส่วนตัวเกี่ยวกับอาหารอย่างจริงจัง สุทธิพงษ์ จึงมองหาบ้านสักหลังเพื่อใช้เป็นโฮมออฟฟิศ

เขาเลือกมาอยู่ในหมู่บ้านอารียา แมนดารินนี้เป็นคนแรก ๆ เพราะต้องการเห็นดินและโครงสร้างเพื่อที่จะได้เข้าใจถึงรากฐานของบ้าน คุณสมบัติหลักของบ้านที่เขามองหาคือ บ้านที่มีพื้นที่พอสำหรับธุรกิจอาหารของเขารวมถึงการสอนทำอาหาร “บ้านหลังนี้ผมตกแต่งเองทุกอย่าง ระยะเวลา 3 เดือนที่ผมไม่ทำงานมาคุมเองทุกวันเพื่อให้ได้อย่างใจ อยากให้ตอบโจทย์ได้มากที่สุด” เขาอธิบาย จากนั้น เขาทำบิลท์อินในส่วนเฟอร์นิเจอร์หลัก และคุมคอนเส็พท์บ้านด้วยของที่นำมาจัดแต่ง “ของใช้ในบ้านผมไม่เน้นแบรนด์เนมอะไรมาก เว้นแต่ที่ครัว เพราะครัวเป็นหัวใจของผม” ของใช้ในบ้านส่วนใหญ่จึงล้วนเป็นฝีมือการออกแบบของเขาประกอบกับการดู

สุทธิพงษ์ชอบความเป็นจีนจึงนำโคมจีนมาแขวนเหนือ โต๊ะอาหารที่ชั้น 2 “ผมต้องการให้ดูโมเดิร์น ก็ไปซื้อโคมเปล่าจากเยาวราชและสั่งให้อาแปะเขียนสีส้มให้ ความหมายภาษาจีน ผมไม่รู้ว่าแปลว่าอะไร แต่มีความหมายในทางมงคลสร้างสรรค์ ด้านบวกสำหรับชีวิต อาแปะเขียนให้ว่าโชค ลาภ สรรเสริญ ความมั่งมีรวยเงินทอง” ส่วนภาพถ่ายรูปฟักทองเขาได้มาจากครั้งที่ไปฟาร์มเกษตร ที่นิวเจอร์ซีย์ สหรัฐอเมริกา ในช่วงฮาโลวีน และเพื่อความรู้สึก ผ่อนคลายบนโต๊ะอาหาร เขาเลือกปูด้วยผ้าลินิน “ผมชอบรายละเอียดของผ้า เพราะทำให้รู้สึกนุ่มละเมียดละไม ผมมีผ้าสะสมไว้แทบทุกสี”

Tips ง่าย ๆ ในการเตรียมอาหารรับแขกสไตล์สุทธิพงษ์

- นำวัตถุดิบที่อยู่รอบตัวมาใช้
- จัดวางให้ดูกระจุ๋มกระจิ๋ม จะเป็นการเพิ่มเสน่ห์ ไม่จำเป็นต้องเยอะ
- เน้นอาหารกินง่าย กินทีเดียวหมดคำ หรืออาจจะเป็นสลัดถ้วยเล็กสำหรับแต่ละคน ทำให้เกิดความคล่องตัว ไม่ยุ่งยากในการกิน
- อาหารจะต้องทำให้แขกที่มารู้สึก อิ่ม อร่อย ไม่หนัก เกินไป
- จานชามที่มีสีสันและดีไซน์จะช่วยให้ดูหรูขึ้นได้

"อยากให้บ้านหลังนี้ทำให้คนเห็นความสำคัญของเรื่องใกล้ตัวที่มองข้ามไป อาหารสามารถให้คุณมากกว่าการเป็นแค่อาหาร แต่สามารถบอกเล่าเรื่องราวได้"

นิตยสารตกแต่งบ้าน โดยสุทธิพงษ์เน้นว่าจะต้องดูพื้นที่การใช้งานจริงเป็นหลักเพื่อให้ออกมาเหมาะเจาะพอดีและในเมื่อ ครัว แสดงความเป็นตัวตนของเขา สุทธิพงษ์จึงเน้นการแต่งครัวให้ออกมาสวย ดูดี และสะอาดตา เขาขยายพื้นที่ภายในบ้านออกไปยังบริเวณลานซักล้างเพื่อใช้เป็นพื้นที่สำหรับห้องครัว ผมชอบครัวจึงอยากทำครัวให้สวยเพราะเป็นสิ่งที่แสดงตัวตนของผม สำหรับผม ครัวต้องเป็นพระเอกก่อน” และแรงบันดาลใจในการแต่งครัวสีขาวก็ได้มาจาก นิตยสาร Martha Stewart Living ของ มาร์ธา สจ๊วร์ต “สีขาวทำให้ครัวดูทันสมัย และการเลือกใช้ภาชนะถ้วยจานสีขาวจะทำให้อาหารดูโดดเด่นขึ้นมาโดยปริยาย” ซึ่งตรงข้ามกับความคิดของคนส่วนใหญ่ว่า ครัวสีขาวอาจดูสกปรกได้ง่าย สุทธิพงษ์อธิบายว่า “ขึ้นอยู่กับวินัย คน ๆ นั้นต้องมีวินัย และมีระเบียบในชีวิต ผมเป็นคนมีระเบียบแบบแผนในชีวิตค่อนข้างสูง ผมทำงานล่วงหน้า มีเป้าหมาย และแผนงาน ผมว่าชีวิตที่มีระเบียบทำให้ชีวิตเรียบง่ายและ ประณีต เช่นเดียวกันกับการทำครัว” สุทธิพงษ์เลือกใช้แต่อุปกรณ์ครัวที่ดีและมีดีไซน์เท่านั้น เพราะนอกจากจะใช้ในชีวิตประจำวันแล้ว เขายังสามารถใช้สำหรับงาน ธุรกิจอาหารด้วย จึงไม่น่าแปลกใจที่บ้านสีขาว ดำ ส้ม หลังนี้ จะมีครัวแบบฝรั่งสามารถใช้ทำอาหารไทยได้ “ผมเลือกใช้เครื่องดูดควันตัวใหญ่"

สุทธิพงษ์ โปรดปรานบรรยากาศในร้านหนังสือจึงสร้างชั้นหนังสือแบบบิลท์อินที่ชั้น 2 จัดดิสเพลย์บนชั้น โดยวางหนังสือสลับกับภาชนะสีดำ และ ดอกไม้

ซ้าย มุมบูชาหลวงพ่อพระใส จากจังหวัดหนองคาย ประดับด้วยต้นไผ่กวนอิม
ขวา ทางเดินไม่เป็นเพียงแค่ทางผ่าน สุทธิพงษ์ จึงเติมเรื่องราวด้วยภาพถ่ายและโคมจีนที่เขียนตัวอักษรความหมายมงคล

ซ้าย หินจากแม่น้ำโขง เขานำมาพ่นสเปรย์สีขาวและดำเพื่อให้สีเนียนเสมอกันเก็บใส่ขวดโหลเพื่อให้คนที่มาเยี่ยมบ้านเซ็นต์ชื่อเป็นของประดับบ้าน
ขวา ตู้ไม้เก็บของที่สุทธิพงษ์สั่งทำขึ้นเพื่อเก็บรองเท้าบริเวณหน้าบ้าน

ขวาบน ภาพขาวดำติดอยู่บนกรอบที่ปูด้วยผ้าลินิน ด้านล่างเป็นกระเป๋าเดินทางสไตล์โบราณที่เขาชอบ

ขวาล่าง “ห้องน้ำคือห้องที่ทำให้เรามีความสุขจะต้องเป็นห้องที่เรารู้สึกว่ากำลังทำธุระส่วนตัวของเราแล้วไม่ต้องรีบเร่ง ค่อย ๆ ละเมียดละไมกับชีวิต” สุทธิพงษ์กล่าว เขาปูพื้นบริเวณที่เดิมเป็นอ่างอาบน้ำด้วยระแนงไม้ จัดวางของใช้ห้องน้ำในขวดโหลแก้ว

เพราะต้องการเครื่องดูดควันที่มีศักยภาพเพียงพอสำหรับการทำงานด้วย ผมมองว่า ถึงเราจะทำงานกับอาหารตะวันออกอย่างบ้านเราแต่เราก็สามารถจะปรับเอาอุปกรณ์เครื่องครัวของตะวันตกมาใช้ได้ ของพวกนี้ได้รับการออกแบบอย่างดีมาแล้ว” ลูกเล่นที่เขาใช้คือการนำอุปกรณ์ครัวดีไซน์สวยมาดิสเพลย์ในมุมต่าง ๆ ของบ้านให้ดูแปลกตาน่าสนใจ

มาถึงคำถามที่สุทธิพงษ์คงต้องตอบอยู่บ่อยครั้ง ว่าทำไมบ้านนี้จึงถูกแต่งเติมด้วยสีส้ม “สีส้มมาจากการที่ผมทำธุรกิจอาหาร สีส้มจะกระตุ้นให้คนกระหาย อยากทาน ก็เลยใช้สีนี้ เหตุผลที่สองคือ สีส้มเป็นสีโปรดของครูผม คือ ครูโต-ม.ล. จิราธร จิระประวัติ ผมใกล้ชิดกับครูโตก็เลยได้อิทธิพลเอาสีส้มมาใช้” และนี่คือที่มาของสีส้มที่คุมคอนเส็พท์บ้านหลังนี้ บทสนทนาถูกแทรกด้วยเสียงกริ่งของคนส่งของ สุทธิพงษ์มองนาฬิกาได้เวลาเที่ยงพอดี เขาขอตัวไปตระเตรียมอาหารเที่ยง ไม่นานก๋วยจั๊บเห็ดเข็มทองร้อนหอมกรุ่นก็ถูกนำมาวางบนโต๊ะอาหาร อย่างที่ได้กล่าวไปข้างต้น ว่าเขาเติบโตมาในชุมชนอินโดจีน อาหารเวียดนามจึงเป็นอาหารจานเด็ด และการเป็นคนหนองคายนั้นก็ช่วยทำให้เขาเข้าใจปัญหากับผู้รับเหมาได้มากขึ้น “ทำบ้านก็ต้องบวกกับทำใจ แต่ผมมองโลกในแง่ดี จากการที่ผมเป็นคนอีสานและช่างก็เป็นคนอีสาน เราก็จะเข้าใจในความเป็นรากเหง้า ทุกอย่างก็ง่ายขึ้น แต่ผมมีเป้าหมาย
ช่างก็ต้องมีเป้าหมายเดียวกับผม คือทำบ้านให้ผมเสร็จออกมาอย่างที่ตอบโจทย์ผมได้ แต่ถามว่าสมบูรณ์แบบเลยไหม คงไม่ แค่รับได้ ผมคิดแค่นั้น ทำความเข้าใจ เพื่อให้มีความสุข ไม่ใช่ว่าทำบ้านแล้ว กว่าบ้านจะสวยชีวิตเราเลวร้าย ผมไม่เอาอย่างนั้น” สำหรับสุทธิพงษ์แล้ว ไม่มีมุมไหนในบ้าน
ที่เขาชอบเป็นพิเศษ “ทุกส่วนประกอบกันถึงจะเป็นบ้าน ผมคงตอบไม่ได้ว่าชอบตรงไหนที่สุด” เขายังเติมความมีชีวิตชีวาให้กับบ้านด้วยการ สะท้อนตัวตนออกมา รายละเอียดเล็กๆน้อยๆ ต่างมีประวัติที่มา รวมถึงคนในบ้าน คนที่มาติดต่องาน เขาก็เชื่อว่าน่าจะเป็นคนที่มีความคิดคล้าย ๆ กัน “ผมชอบความมีชีวิตชีวาเพราะบ้านแต่งสวยมีสไตล์เท่าไร ถ้าอยู่เหมือน โชว์รูมผมว่าไม่มีความสุข” บ้านที่เป็นโฮมออฟฟิศหลังนี้จึงตอบโจทย์ของสุทธิพงษ์ทั้งในเรื่องการเป็นออฟฟิศ

Home truths
สิ่งที่ต้องมีติดตู้เย็น
สิ่งที่ผมพึงระวังคือเรื่องสุขภาพต้องมาก่อน ดังนั้น ผมต้องมีผักสด ผักใบเขียว ถัดมาคือ ผลไม้ สิ่งที่จะไม่ให้มีคือ พวกที่มีแคลอรี่เยอะ ๆ นี่เป็นข้อห้ามเลย

ของใช้ในบ้านชิ้นโปรด
มีด Zwilling ชอบมาก เพราะมีรูปทรงหลายอย่าง ตอบโจทย์ในการใช้งานผมมากในการทำครัว มีดเป็นหัวใจหลักเลย

มุมไหนที่ทำให้คิดถึงบ้านที่หนองคาย
จักรยานหน้าบ้าน ผมจะนึกถึงสมัยผมเล็ก ๆ มีจักรยานที่ผมถีบไปโรงเรียน ส่วนฟักทองสีส้มก็สื่อถึงบ้านผมซื้อขายพืชไร่การเกษตร

บนซ้าย ห้องนอนอยู่ที่ชั้น 3 นั้น เขาต้องการให้นิ่ง จึงเลือกใช้สีดำกับขาว เน้นความมีสมาธิ เตียงไม้เรียบจาก Podium โคมไฟจากสวนจตุจักร ต้นชา
ที่ระเบียงห้องนอนเติมความงามให้แก่ทัศนียภาพภายนอก
บนขวา ทาวน์โฮมของสุทธิพงษ์เป็นทั้งบ้านอยู่อาศัยและออฟฟิศ

ส่วนตัวและการอยู่อาศัย แต่ทั้งนี้เขาก็ยังพร้อมปรับปรุงจากการรับฟังเสียงรอบตัว “ตอนนี้ บ้านเพิ่งเปิด ผมอยากเห็นความค่อยเป็นค่อยไปของบ้าน ให้บ้านค่อย ๆ นิ่ง มองดูบ้านจากข้างนอก ฟังเสียงสะท้อนจากเพื่อน หรือคนที่เป็นคู่ค้าธุรกิจอาหาร” อีกคุณสมบัติหนึ่งที่เด่นชัดสำหรับบ้านของเขาคือมีส่วนสนับสนุนความฝันของเขาให้เป็นจริง “สิ่งที่ผมอยากทำต่อไปคือ การทำรายการโทรทัศน์คล้าย เจมี่ โอลิเวอร์ หรือรายการที่เอาชีวิตเข้ามาใส่ในรายการทำอาหาร ที่จะทำให้การทำอาหารดูไม่ยุ่งยาก ทำให้คนอยากกลับบ้านมาทำอาหาร” เพราะสำหรับชายหนุ่มคนนี้แล้วความสุขไหน ๆ ก็คงจะเทียบเท่าความสุขที่ได้กลับมาอยู่ที่บ้านไม่ได้